یوم السَبت

سبت (sabt) معرب کیوان شید در گاهشمار میترایی و شبات عبری ست که در عهد عتیق، از آن به وقت خاموشی و آسودن و منع آدمیان از ذبح و درو یاد می شود.
بنا بر اساطیر یونان ساتورن، خداوند کهنسال و فرتوت زمان است که به سبب هراس از مکافات اخته کردن پدر فرزندان خود را می بلعید.
شبات اسطوره زمان با مدل پیشنهادی زیگموند فروید جهت تشریح زمینه پیدایش تابوها، عیان می سازد که بهره مندی از شهوت معطوف به تابوی شکسته شده –خواه پاک خواه پلید- و عدم بازگشت از آن ، اتحاد برادران حول محور گناه نخستین را در هم خواهد شکست و طومار جامعه ایشان را در هم خواهد پیچید.
روز زحل، آشکارگی نحوست قربانی در وقت خاموشی و ندبه و سرپیچی از ششمین فرمان است که عقوبت مسخ را در پی خواهد داشت.
یوم السبت، روایت بصری عریان سرکشی از پرداخت کفاره، تاریخ ذبح و محاکات اخته گی و مسخ حاصل آن در تاریخ ایران است.

طاهر هاشمی‌نسب

یوم السَبت